7 ex-rokers vertellen: hoe is het hun gelukt?

‘Ik ben gestopt op wilskracht’

We gingen de straat op en vroegen: hoe ben jij ooit gestopt met roken?

‘Dankzij mijn kleinzoon’ 

Marijke (72): “Onlangs ben ik met behulp van medicijnen gestopt met roken. Ik begon met roken toen ik 14 jaar was en heb jarenlang een pakje per dag gerookt. Mijn kleinzoon smeekte mij een half jaar geleden om te stoppen. Hij zei: ‘Oma, ik wil niet dat je kanker krijgt en doodgaat.’ Dat was het zetje dat ik nodig had. Dankzij de medicijnen ging het stoppen mij makkelijk af. Als ik het toch moeilijk heb, houd ik even een pen tussen mijn vingers.”
 

‘Gezelligheidsroker’

Sophie (38): “Toen ik een jaar of 19 was, begon ik met roken. Waarschijnlijk omdat het stoer was en de populaire mensen op school rookten. In mijn studententijd bleef ik doorroken, al was ik vooral een gezelligheidsroker. Zo’n 9 jaar geleden, toen ik graag zwanger wilde worden, ben ik gestopt. Soms bij een borrel, voel ik nog weleens de drang naar een sigaret, maar ik geef daar niet aan toe. Voor je het weet ben je weer verslaafd.”
 

‘Bloedchagrijnig’

Rob (54): “Van mijn 12e tot 50e stak ik de ene sigaret met de andere aan. Toen ik kortademig werd en druk op mijn borst voelde, ben ik naar mijn huisarts gegaan voor hulp om te stoppen. Van het medicijn dat ik kreeg, werd ik heel beroerd. Uiteindelijk ben ik met behulp van massages van mijn shiatsu-masseuse in 3 dagen gestopt. Een week lang ben ik bloedchagrijnig geweest, daarna heb ik nooit meer naar sigaretten getaald.”
 

‘Ik kende de gevaren niet’

Heleen (71): “Toen ik jong was, was roken heel normaal. We kenden de gevaren nog niet en op verjaardagen stonden steevast de glaasjes met sigaretten voor de gasten op tafel. Tijdens mijn zwangerschappen ben ik wel gestopt. De periode daarna rookte ik 30 jaar lang zo’n 3 sigaretten per dag. Pas toen ik hoorde dat mijn dochter zwanger was, ben ik van de ene op de andere dag op eigen kracht gestopt. Een rokende oma: dat nooit!”
 

‘Sociale druk’

Anita (53):“Jarenlang heb ik gerookt. Af en toe deed ik een poging om te stoppen, maar altijd zonder blijvend resultaat. Tot ik het boek Stoppen met roken van Allen Carr las. Dat bracht een stuk bewustwording en een gevoel van: ik laat een sigaret mij toch niet de baas zijn?! Ook de sociale druk dat roken toch steeds minder geaccepteerd wordt, heeft geholpen. Terugkijkend rookte ik vooral voor de gezelligheid; zo lekker vond ik het niet.”
 

‘Ver van mijn bed’

Bart (32): “Vanaf mijn 16e heb ik zo’n 3 jaar lang gerookt. Al mijn vrienden deden het dus ik deed het vooral om erbij te willen horen. Toen ik aangenomen werd op de luchtvaartschool ben ik plotsklaps gestopt. Vanaf dat moment had ik een doel: vlieger worden. Misschien ook omdat verder eigenlijk niemand bij die opleiding rookte, was het voor mij makkelijk om te stoppen. Tegenwoordig ben ik heel sportief en is roken een ver-van-mijn-bed-show.”
 

‘Het stinkt zo’

Janneke (39): “Vanaf mijn 15e ben ik meerdere keren begonnen met roken en ook weer op eigen wilskracht gestopt. Meestal omdat ik het vervelend vind dat je zo naar rook gaat stinken. De eerste week vind ik roken zelfs niet lekker, maar als ik dan doorzet ben ik zo weer verslaafd. Inmiddels rook ik zo’n 4 jaar niet meer en heb ik er ook geen behoefte aan. Mijn man rookt nog en daar stoor ik me nu zelfs aan.”