Amateur wielrennen: ‘Waarom word ik blij van fietsen?

Journalist André van Santen is 2 keer per week enthousiast amateur wielrenner

De avond voordat ik de racefiets pak, check ik altijd al de ´bandjes´, fietsjargon voor banden. Of ze nog lekker hard zijn. Waarom? Omdat ik niet bezig wil zijn met dat soort zaken als ik eenmaal opstap. Want dan moet het alleen nog maar fijn zijn. Waarom is amateur wielrennen nou zo tof? 

Stevig beginnen, en lekker uitbollen richting huis. Voordat ik vertrek check ik de windrichting. Van mijn vijftal favoriete routes kies ik vervolgens degene die eerst tegenwind biedt en die op de terugweg het fietsen iets gemakkelijker maakt. Er zijn meer amateur wielrenners die dat doen. Met tegenwind beginnen betekent in mijn geval: handen bovenop het stuur of bovenop de remmen - dus een beetje rechtop - en dan krachtig en regelmatig duwen. Recht zo die gaat. Een fijne cadans. Gewone fietsers verderop worden een doelwit, een snellere racefietser die me inhaalt is wat-het-is. Ik ga mijn eigen gang in het tempo dat voor mij goed voelt. Geen verzuurde benen, geen brandende longen of maximale zuurstofopname; ik ben lekker stevig aan het peddelen.
        

Hoe sterk ben ik vandaag?

Maar waarheen? Nergens heen. Het gaat hier om de reis, niet om de bestemming. Onderweg zijn, de hort op. Dat is de ideale manier voor mij om dingen even op een rijtje te zetten. Als je net vertrokken bent pols je of die windkracht en die temperatuur voelen zoals je verwacht had. Je voelt uiteraard je benen en je voelt je eigen lichamelijke status. Hoe sterk ben ik vandaag? Je neemt nog een keer de voorgenomen route door in gedachten. Ga je zeker weten dit rondje doen? Deze afstand? En ik dwing mezelf niet te denken aan wat ik NA het fietsen nog moet doen. Het is nu fietstijd, tijd voor mij.
 

Ik denk aan werk, eten, auto’s, huizen en…

Je hoofd leeg maken is een gebezigde uitdrukking die vaak wordt gebruikt door duursporters die een training afwerken op 65 tot 80 procent van het maximum. Zo ervaar ik dat niet. Want ik denk werkelijk aan alles gedurende een rit van 1,5 tot 2 uur. Ik denk technisch aan het fietsen, aan de route, of ik het fris vind of juist warm, of ik passend gekleed ben, dat soort dingen. Daarnaast denk ik aan werk, aan eten als ik langs een eettentje rij, aan het strand als ik over een boulevard fiets, aan hoe het zou zijn om puissant rijk te zijn als ik een kapitale vrijstaande villa zie onderweg…
 

Diep gaan met een groepje  

Als je met een ploeg fietst, ligt dat anders. Dan is er meer focus op het amateur wielrennen zelf, het tempo, hoe je je fysiek voelt en je let op wanneer je moet overnemen. Je kijkt ook geregeld hoe fris iedereen nog zit, vergeleken met jezelf. En als treintje moet je nog meer opletten in het verkeer. Het geeft een andere dimensie aan je fietstocht, de lat ligt als vanzelf hoger, je gaat dieper en als training is het een stuk intensiever. Dus dat heeft absoluut een meerwaarde. Eigenlijk is de combinatie van amateur fietsen in je uppie en af en toe met een groepje de ideale mix om je geest helder te houden en te krijgen en je conditie te verbeteren. Dat alles overigens zonder oortjes voor muziek of telefoon. Dat past volledig niet in mijn plaatje van het recreatieve fietsen. Geen ‘ruimte’ meer voor over. Bovendien lijkt het me verkeerstechnisch niet handig.
 

Stroom van gedachten

Lekker je hoofd leegmaken? Nee dus, ik zou gaan voor ‘de geest doorspoelen of doorpompen’. Want er komt domweg heel veel voorbij! Rode draad in die stroom van gedachten is en blijft toch die fiets. Fiets gerelateerde gedachten komen steeds opnieuw terug na elk geestelijk uitstapje richting onderwerpen als culinair, wonen, relatie of geld. Dat is logisch omdat je ook verkeersdeelnemer bent. Als kwetsbare tweewieler moet je oplettend zijn en ver vooruitkijken en denken. En je moet beseffen dat niet iedereen snapt dat je soms met een significant snelheidsverschil aan komt denderen.
 

Op de goeie weg naar nergens

Ja, fietsen is een geweldige uitvinding. Dat stoere, kloeke apparaat van metaal biedt letterlijk perspectief en vrijheid. Want je kunt ermee de hort op. Hoe gaaf is dat? Maar de rest van je gear is ook belangrijk. Die veiligheidshelmen van tegenwoordig staan niet stom, maar juist stoer. Handschoentjes, een kleurig, nauwsluitend pak, fietsschoenen en natuurlijk een stof- of zonnebril.  Ze staan voor snelheid en sportief bezig zijn. Stralen levenslust en energie uit. En zijn gewoon ook nodig. Je bent op de goeie weg want goed bezig voor jezelf. En lekker onderweg naar nergens.
 

Andre’s tips als ervaren recreatieve fietser:

Verandering van spijs… Varieer met de route die je rijdt. Elke route heeft zijn leuke en minder leuke stukjes. Maar hij staat niet voor niets in je rijtje.”

Zicht is alles… Goeie gear is belangrijk, maar een stof- of zonnebril is echt cruciaal. Want een insect op stevige snelheid in je oog, betekent einde van de pret. Net als zand of andere rommel. Zeker voor contactlensdragers.”

Stalen ros… Wat voor soort fiets? Dat ligt eraan wat je wilt. Online is heel veel te zien en te vinden, maar voor 1.500 euro ga je zeker een mooie, goeie fiets vinden.”

Planning geeft houvast… Vergeleken met hardlopen kost fietsen meer tijd. Echter, het is nooit een kwestie van tijd, maar van prioriteit. Dus kijk naar het weekweeroverzicht en plan je 2 x 2 uur uur fietsfun in. Dan gebeurt het.”

Wel zo veilig… Geef je fiets elk jaar een onderhoudsbeurt. Zo gaat hij langer mee, en het ziet er nog beter uit ook.” 
 

Doe ook mee met SamenGezond

We zijn hard op weg het grootste gezondheidsprogramma van Nederland te worden. Doe je mee? De voordelen op een rij:

  • Een app met online coach die je helpt je doelen te behalen
  • Blogs, tips en uitdagingen over voeding, beweging en ontspanning
  • Beloning met punten die je kunt inwisselen in onze webshop

 Aanmelden  Inloggen